Ίσαρη

Αρκαδίας

 

Κεντρική σελίδα

Γενικά

Ιστορικά στοιχεία

Σύλλογος Ισαραίων

Συνδέσεις

 

English

English Language

 

[Λοιπά χωριά]

 

 

Αγία Θεοδώρα

Λυκόσουρα
Λύκαιον Όρος

Αρχαία Μεγαλόπολη

Μοναστήρια

Λοιπά αξιοθέατα

 

 

 

 

 

Ιστορικά στοιχεία


 

Ιστορικά, το Ίσαρι αναφέρεται από τον Ενετό περιηγητή ANTONIO PACIFICO, κατά την περιήγησή του στην ΕΛΛΑΔΑ τον 18ον αιώναν, Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι το Ίσαρι ήταν επαρχία της Μεσσηνίας (1704).


Ο ιστορικός ΦΩΤΑΚΟΣ γράφει ότι το Ίσαρι της ορεινής περιοχής των νομίων ορέων υπήγετο εις το Φανάρι (ΑΝΔΡΙΤΣΑΙΝΑ), κατά τα χρόνια πριν και μετά την επανάσταση του 21. Υπάρχει πιθανότητα να υπήρξε τουλάχιστον δυο αιώνες πριν το 1700, αν πάρουμε την εκδοχή, ότι πιθανόν η ονομασία του να προήλθε από την δυναστεία των Βυζαντινών αυτοκρατόρων των Ισαύρων, όπως αναφέρει σε πρόσφατη μελέτη της η διακεκριμένη αρχαιολόγος κ. ΛΙΑΝΑ ΣΟΥΒΑΛΤΖΗ, πολύ καλή φίλη του χωριού μας, τότε πρέπει να δεχτούμε ότι υπήρχε από τον πέμπτο – έκτο αιώνα.


Εις τα απομνημονεύματά του ο Παπαθανάσης Σιόρης, ένας εκ των δισέγγονων του αγωνιστή του 21 Αθανασίου Σιόρη, αναφέρει ότι το 1700 εκατοικήτο το Ίσαρι και μάλιστα όταν εγένετο η επανάσταση του Μπενάκη (ορλώφ), ο Ασημάκης Βρετός πατέρας του Αθανασίου Σιόρη, έλαβε μέρος εις αυτήν.

Για την ονομασίαν του υπάρχουν διάφορες εκδοχές, ανάλογα με το «ι» ή το «η» στην λήγουσα, αναπτύσσεται και η κάθε εκδοχή. Μια άποψη είναι να προήλθε από το όνομα του πρώτου οικιστή που λεγόταν ΙΣΑΡΗΣ, όπως αναφέρει και ο Παπαθανάσης Σιόρης. Μια άλλη άποψη είναι να προέρχεται από τους βυζαντινούς αυτοκράτορες τους Ισαύρους (δες ιστορικά στοιχεία), κατά παράφραση, όταν κατά την βασιλεία τους ήρθαν στην Πελοπόννησον. Η τρίτη άποψη είναι εκείνη που αναφέρεται και πάλι στα απομνημονεύματα του Παπαθανάση, ως πιθανή, η προερχόμενη από της τουρκικής λέξεως «ισαρ» που σημαίνει φρούριο, καθώς η φυσική οχυρωτάτη θέση του χωριού, εκαλείτο έτσι από αυτούς.
Η πολιτεία σήμερα το αναγνωρίζει σαν επίσημη ονομασία «ΙΣΑΡΗΣ».

Ιστορικά στοιχεία αναφέρουν ότι τουλάχιστον δύο φορές το Ίσαρι καταστράφηκε μια από τους τουρκαλβανούς μετά τα Ορλοφικά και σε μάχη που έγινε στην θέση προφήτης Ηλίας, ενικήθησαν οι τουρκαλβανοί και εκδιώχθησαν, αφού προηγουμένως είχαν κάψει το χωριό. Δύο χρόνια αργότερα επεχείρησαν και πάλι να πάρουν το χωριό χωρίς να το κατορθώσουν, σημειώνοντας μεγάλες απώλειες.


Για δεύτερη φορά, τώρα από τον Ιμβραήμ, ο οποίος έμεινε στο Ίσαρι δεκαοκτώ ημέρες, όπου και έκαψε όλο το χωριό. Άφησε δε φρουρά φεύγοντας πέριξ αυτού σε διάφορα σημεία, την οποία μετά πάροδον ολίγων ημερών το σώμα του αγωνιστή Σιόρη απεδεκάτισε, αναγκάζοντας έτσι τους τούρκους να υποχωρήσουν. Έκτοτε ουδέποτε αποπειράθησαν να ανέβουν πάλι στο αναγειρόμενο Ίσαρι.


Ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι δύο τουλάχιστον Ισαραίοι μυήθηκαν στην Φιλική Εταιρεία, που ιδρύθηκε το 1819, για την προετοιμασία του απελευθερωτικού αγώνα του έθνους, οι Νικόλαος Σακελλαριάδης και Αλέξιος Κατριμπάνος. Ακόμη πολλές μαρτυρίες και ντοκουμέντα μας πληροφορούν ότι πολλοί Ισαραίοι αγωνιστές, όλων των βαθμίδων, συμμετείχαν στις μάχες κατά των τούρκων, Βαλτετσίου, Τριπολιτσάς, Καρύταινας, Δραμπάλας, Δερβενακίων, Δολιανά, Ίσαρι κ.λ.π. στο πλευρό του γέρου του Μωριά Θ. Κολοκοτρώνη. Από την εποχή που άρχισε η διαμάχη με τους τούρκους, το 1750, από τον Ασημάκη Βρετό, πατέρα του αγωνιστή Σιόρη, μέχρι την απελευθέρωση, ουδέποτε το Ίσαρι έμεινε χωρίς στρατόπεδο. Ήταν πάντα ένας πυρήνας επαναστατών.


Μετά την απελευθέρωση και την διοικητικήν δομήν του Κράτους, από τον πρώτο Κυβερνήτη, Ιω. Καποδίστρια, το Ίσαρι λόγω της θέσης του, της έκτασής του και του πληθυσμού του, πήρε ξεχωριστή θέση στην ευρύτερη περιφέρεια, έγινε πρωτεύουσα του Δήμου Λυκοσούρας, στον οποίον υπάγονταν 18 χωριά και οικισμοί. Λόγω του πλεονεκτήματος αυτού, έγινε κέντρο πολιτικής δραστηριότητας, οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής προόδου.


Πρωτεύουσα του Δήμου Λυκοσούρας ήταν μέχρι το 1912. Μετά αναγνωρίστηκε σαν κωμόπολη, κοινότητα και σήμερα Τοπικό Διαμέρισμα του Δήμου Μεγαλόπολης.


Ωστόσο και μετά την κατάργηση του Δήμου Λυκοσούρας, εξακολουθούσε να δεσπόζει της περιοχής και να συγκεντρώσει αρκετές δημόσιες υπηρεσίες μέχρι τη δεκαετία του 1970. Είχε πταισματοδικείο, Σχολαρχείο, Δασαρχείο, Ταχυδρομείο, Τηλεγραφείο, Αστυνομία, Σιδηροδρομικό σταθμό, Συμβολαιογραφείο, Ιατρεία, υπ/μα Τράπεζας κ.α. Ο πληθυσμός του στις αρχές του εικοστού αιώνα ήταν 1800- 2000 άτομα. Ο μεγαλύτερος αριθμός αυτού ασχολούνταν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Υπήρχε όμως και ένα μεγάλο μέρος αυτού που ασχολούνταν παράλληλα ή αποκλειστικά με άλλες δραστηριότητες όπως το εμπόριο, την οικοτεχνία, τη σηροτροφία, τη μελισσοκομία, τις ζωομεταφορές κ.λ.π.


Η οικονομική ζωή στο Ίσαρι, μέχρι την κήρυξη του Β΄ πολέμου είχε ανοδική πορεία, τα γράμματα και οι τέχνες είχαν ξεχωριστή θέση και εξακολουθούν να έχουν οι Ισαραίοι της διασποράς διακρίνονται σε όλες τις επιστήμες, τις τέχνες, στην πολιτική.


Το Ίσαρι ανέδειξε υπουργούς, βουλευτές, πρυτάνεις, πανεπιστημιακούς δασκάλους, γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς, εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, στρατιωτικούς, αστυνομικούς, ιερείς και γενικά επιστήμονες όλων των κλάδων, που καταξιώθηκαν και καταξιώνονται σε όλο το εύρος της κρατικής μηχανής. Τα μεταπολεμικά χρόνια το Ίσαρι είχε την τύχη που είχαν όλα τα χωριά της περιφέρειας, με φθίνουσα πορεία του πληθυσμού και γήρανσή του.

Από το 1998 έχει χαρακτηριστεί με νόμο του κράτους παραδοσιακός οικισμός, λόγω της περικαλλούς θέσεώς του και της απαραμείλου φυσικής ομορφιάς του, καθώς και της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του. Η εκάστοτε τοπική αρχή και ο σύλλογος κάνουν προσπάθειες για την συγκράτηση αυτής της αρνητικής πορείας, με παρεμβάσεις τους σε έργα υποδομής και δημιουργίας συνθηκών ανάπτυξης για μια καλύτερη και άνετη ζωή και για την διατήρηση του παραδοσιακού χαρακτήρα του. Τέλος αξίζει να αναφερθούμε στην ύπαρξη φυσικών χαρισμάτων και τεχνιτών δημιουργημάτων, του χωριού, που του δίνουν ξεχωριστή σημασία στην ύπαρξή του. Δενδρόφυτοι λόφοι, διάσπαρτα εκκλησάκια σε όλη την περιφέρεια, δροσερές πηγές νερού, πανοραμική θέα από τα βουνά της Γορτυνίας μέχρι τη θάλασσα της Καλαμάτας.


Ένα μεγαλόπρεπο και περίτεχνο λιθόκτιστο σχολείο, δημιούργημα των Ισαραίων της Αμερικής, ένας λιθόκτιστος παραδοσιακός Ξενώνας, έργο του Συλλόγου, καλλίτεχνες βρύσες, η ωραιότατη κεντρική εκκλησία του Αγίου Νικολάου με το υπέροχο καμπαναριό της, γραφικά σοκάκια, λαογραφικό μουσείο, έκθεση φωτογραφίας κ.α.

Στις πυρκαγιές του 2007 το Ίσαρι δοκιμάστηκε και πάλι σκληρά. Ο πύρινος εφιάλτης πέρασε από τις πλαγιές και τα βουνά μας, προκαλώντας αρκετή ζημιά. Ευτυχώς που το κλίμα επιτρέπει ώστε σήμερα και πάλι σιγά σιγά ο χώρος ξαναπρασίνησε και η φύση βρίσκει πάλι τον ρυθμό της.


Σήμερα και πάλι γίνονται προσπάθειες ανάπτυξης που σταμάτησαν με τις πυρκαγιές. Οι λιγοστοί κάτοικοι και ο σύλλογος Ισαραίων, κάνουν προσπάθειες ώστε αυτός ο ιστορικός και γραφικός τόπος να διατηρηθεί και να αναδειχθεί.
 

   

   

 

 

 

Μερική άποψη του χωριού

 

Δημοτικό Σχολείο

 

κεντρική βρύση

 

 

 

[ Αρχική | Τουρισμός | Οικονομία | Πολιτισμός | Υπηρεσίες | Ενημέρωση | Όροι χρήσης | Επικοινωνία ]

Copyright © 2001-2011 - Φιλοξενία σελίδων Αρχική σελίδα